Ga direct naar: Navigatie | Inhoud
Zondag
zwaar bewolkt
-6°C

Geschiedenis

"Ik klap het tentdoek open en stap naar buiten. De grond is nog vochtig van de dauw. De vogels kwetteren er flink op los. Echt weer voor een wandeling door het bos en langs het strand. Morgen naar Castricum om te vernemen of er bij de posterijen nog een telegram is gearriveerd van de handelsonderneming. Ook een courant halen en wat olie voor de lamp. En overmorgen eerst met de paardenwagen en vervolgens vanaf Haarlem per spoor derde klasse terug naar Amsterdam. Fijn dat men ons toestond hier enige dagen te bivakkeren met ons kleine gezelschap; er is hier op dit landgoed geen mens te zien. Wat een zalige rust."

Dit zouden de gedachten kunnen zijn van kampeerders die 'op Bakkum' verblijven. Maar dan wel bijna een eeuw geleden. Sindsdien groeide Bakkum uit tot een beslist uniek kampeerterrein waar meerdere generaties een belangrijk stuk van hun leven hebben doorgebracht. Duizenden gezinnen hebben daar van maart tot oktober hun dagen doorgebracht. Kinderen groeiden er op in de buitenlucht. Ze leerden er fietsen, ze gingen er naar school en Kees ging met Joke. Zomers met tienersliefdes en flirts. Vaste verkering werd er aangegaan (en uitgemaakt). Jonge mensen ontmoetten er hun levenspartner. Vaders en moeders kwamen er tot rust na een drukke dag op het werk of in het huishouden, al ging dat laatste op de camping natuurlijk gewoon door. Kamp Bakkum was een plek waar stedelingen zijn benauwde bovenwoninkje kon vergeten, en ruim kon ademhalen in de vrije natuur. De bewoners vormden een grote besloten gemeenschap met een sterk sociaal karakter, die lief en leed met elkaar deelden en problemen onderling oplosten.

Een heerlijk oord waar de mensen de drukte van de stad konden ontvluchten én hun hart konden luchten. In de winter leefden ze er naar toe, in het seizoen leefden ze er óp. En allemaal beleefden ze er een onvergételijke tijd.

Geluidsfragment over seizoenkamperen Bekijk ook een video